Mijn inspiratie
Ik ben geboren en opgegroeid in de stad Kampen in de Kop van Overijssel. De rivier de IJssel is van oudsher heel belangrijk geweest voor de bloei van de stad. De brug over de rivier legt de verbinding open naar dorpen, de polders en boerderijen.
In een groot gezin met 10 kinderen ben ik groot geworden, met een onderbreking van 3 jaar, op ongeveer 3- jarige leeftijd, omdat ik tuberculose kreeg en moest kuren in een sanatorium in Hardewijk.
De beslotenheid van het gereformeerde gezin, het water en de ruimte van de polders hebben mij gevormd.
Mijn inspiratiebron is de natuur.
De afwisseling van de seizoenen. Het "opgaan , blinken en verzinken", het leven en sterven.
De grootsheid, het kleine, de elementen, de kracht, de zachtheid,
schitterende kleuren, vormen en het licht.
Dit speelt een enorme rol in mijn beelden en fotografie.
Steeds is er weer de verrassing, die per seconde kan veranderen: wolken, luchten en licht. Het zwerk kan het ene moment wervelen van activiteiten om daarna over te gaan in een stilte van zacht licht, zoals ik eens meemaakte in de Italiaanse Alpen op 3000 meter.. Ik kijk altijd naar de lucht, die zo veel vertelt over wat komen gaat.
Ik wandel veel en zie de strijd om te overleven: de ene z'n dood is de ander z'n brood. Rovers in de lucht, stil hangend tot ze naar beneden suizen en zich op hun prooi storten.
Rovers in de bomen en op de grond, soms ware slachtingen aanrichtend. Bomen , niet bestand tegen zwammen en schimmels.
De natuur is keihard, maar prachtig.
Ik kijk graag door mijn macro lens naar het detail. Wat een boeiend kleurenspel en vormenpracht ontwaar ik dan.
Schimmels, zwammen, paddenstoelen, mossen in hun kracht om te doden of zelf af te sterven. Zelfs dat is prachtig!
Als ik in de bergen wandel, het liefst boven de bomengrens, dan hoor je de stilte en zie je , zeker na een bui, hoe de mossen het steen kleuren, hoe grenzen van rotsen, gletsjers, ijs en sneeuw met het zwerk zich tot een fascinerend totaalbeeld vormen. En door de verrekijker of het fototoestel het detail zich weer vormt.
Dick Sierksma ART-31